Lustrum

00

Lustrumweek Moeder Kortrijkse; het vieren van 130-jarig bestaan
De derde week van het tweede semester academiejaar 2014-2015 zal er 1 zijn die door de Kortrijkse zonen, jong en oud, niet rap vergeten zal worden. Met een mix van studentikoze, sportieve en culturele activiteiten hebben de studenten zich de hele week kunnen uitleven in Leuven en verre omstreken, waarna in het weekend de ereleden en de studenten verbroederden in Leuven met op zaterdagavond een cantus in de Ambiorix en een academische zitting met diner achteraf op zondag.

Maandag – Blitsbezoek Amsterdam
0102
Het was wachten op het groen licht van onze senior, die nog rap iets kleins als ‘GMAT’ af te handelen had, om te vertrekken richting Amsterdam. Hierdoor geen bezoek aan de grachten of het rijksmuseum, daarvoor was het al donker bij aankomst. Bij het binnenrijden van Amsterdam was het dan ook gewoon zaak om zo snel mogelijk het nachtleven in te duiken. Het moest rap gaan, dus van de eerste kroeg zal weinig bijgebleven worden buiten misschien het feit dat het pisbier Heineken vlotter dan verwacht naar binnen ging. Geen drugs of hoeren voor ons, Dus verplaatsten we ons richting een studentencafé waar we als gerenomeerde studentenclub ook thuishoren. Daar werd het tempo erg strak gehouden, voor sommigen net wat te strak. De barman besloot dan ook dat nadat de tweede Kortrijkse zoon zich in de Ambiorix waande en een beirke had gelegd, dat het welletjes was geweest. We vlogen dan ook met ons klieken en klakken boiten. Best: het werd toch eens tijd om een beentje te gaan smitten. De meesten onders ons hadden namelijk al mening ‘pis’ in hun keelgat gegoten. Een typsiche boite waar er Hollandse schlagers gedraaid werden was dan ook de ideale locatie. Een paar polonaises, flassen, en ongewenste imiteiten van Tsjeef later dook plots Mol van het Lindenhof op. Wie Mol van het lindenhof kent verstaat dat het verstandig was om de koers richting Leuven in te zetten. Bij aankomst in Leuven besloten nog een paar enkelingen, onder wie Mol(!) die al een paar parallelle universa gedaald was, om nog een goeiendag te gaan zeggen bij de Meense in de Rumba. De rest zag daar hoegenaamd geen nut meer in en ging naar bedlegem.

Dinsdag – Clash der generaties
03
Lustrumclubavond: daar horen oudleden, competitie en gemjenig veel kitn bij. Met een clash der generaties voldoe je meer dan behoorlijk aan deze drie vereisten. Volgende teams zetten hun beste beentje voor: de jongerejaars met Mol, Flutte, Ploage, Gargamel, Vipke, Danzel en mezelf. Generatie Tsjeef, Nandern en Mobutu; geholpen door een nieweird. Enzo, Puste en Carote met twee nieweirds en als laatste de oude garde: met Patn, Kleenex, Munk, Combi, Lunte en Maya. Onze senior had een clash voorbereid waarin elke kwalitieit die een Kortrijkse zoon hoort te hebben aan bod kwam. Als opener werd het hijsvermogen van de leden van elk team getest in de vorm van een estafette, gewonnen door de jongerejaars. Goed begonnen zou je dus denken. Al snel werden de jongerejaars echter gepakt op behendigheid. Bij de dubbeldekkerproef ging het dan ook stevig fout: gebroken glazen en gevulde beiremmers waren het resultaat in de plaats van ledige glazen. Zo traden de oude garde en generatie Matombeets bij op het toneel. Geen echte strijd zonder een kennisproef over ons Moeder uiteraard. Het concept van de ‘antwoordknop’ in de vorm van een ad fundum drong bij sommigen wat traag binnen, maar na duidelijke richtlijnen van onze Senior kon de kennisronde van start gaan. Geschiendenis over ons moeder was het thema van deze ronde, of hoe kon het ook anders op deze lustrumclubavond. Daarin blonken de ervaren mannen van de oude garde in uit en gingen hier weglopen met het maximum van de punten.

Vervolgens werd de maaginhoud getest. Twee kandidaten wreven hiervoor het meest in hun handen: Nandern en Gargamel. Na een spannende strijd versloeg Gargamel zijn opponent met tien tegen negen pinten. Zo lieten de jongerejaars zich alsnog niet kennen. Na nog een tweede estafetteronde gewonnen door team Matombeets was het tijd om de exuberante eloquentia onder te loep te nemen. Patn nam hierin het voortouw bij de oude garde en hij legde een mooie redevoering af, hij kan het nog altijd vre goed uitleggen! Het meest gesmaakt woordje kwam echter van Enzo, die zijn beginjaren in de Kortrijkse afraspelde en ons vertelde over de vaak vloeiende traantjes bij wijlen ‘Bjorn’.

Na nog een zwarebierenronde met een duikboot was het uitkijken naar de verschillende tuttingen. Enzo, Mol en Tsjeef namen de groep op zweeptouw om dan te eindigen met Combi. Die laatste bouwde zijn tutting op een ongeziene wijze op naar een weergalmende ‘WIR SIND EIN ELITEFORMATIOOOON’ de corona werd gek en de stoelen vlogen in het ronde. Er werd nog getest op codexliederenkennis, er werd nog wat gezopen en de schachten werden nog wat gepest. CP blies de clubavond af en riep Tsjeef, Nandern en Mobutu af als winnaars van de avond.Proficiat Heren!. Zo’n zeshonderdtal goudgele rakkers werden achterover gekapt, Mingma zag dat het goed was.

Woensdag – Brouwerijbezoek Malheur
04
Tegen de vooravond werden we opgewacht in Buggenhout aan de brouwerij Malheur door niemand minder dan Emmanuel De Landtsheer v. Wipper, eigenaar van de brouwerij en ex prins caranval van het Seniorenkonvent. Hij liet ons eerst wat proeven van het gamma die hij voor ons ter beschikking had: van wat lichtere blonde bieren naar de zwaardere bruine bieren, allen gebrouwen in de brouwerij. Nadat we deze heerlijke bieren mochten degusteren leidde hij ons rond door de grote opslagtanks en legde hij ons het productieproces uit. Indrukwekkend en heel leerrijk om te zien hoe onze geliefkoosde drank gebrouwen wordt.

Poserend voor de opslagtanks
05 06 07
Na de studieronde hadden we de eer om een cantus te houden in de bar van de brouwerij, dikke kneukel voor Wipper, die zelf ook aanschoof aan de cantustafel. En nee, deze keer geen vuile asbestpintjes van de Ambiorix maar welgeprezen blonde Malheurs. De schachten serveerden ons heel de avond lang van het lekkerste ter wereld en wij mochten die in een fantastische setting opdrinken terwijl we geestige cantusplaten zongen en in de kan grappige verhalen hoorden van uit ‘den goeien ouwen tijd’ van Wipper, een fantastische beleving.

Na de cantus brachten de bobs ons terug naar Leuven, waar menigen onder ons tot in de vroege uurtjes het Leuvense nachtleven indoken. Het was tenslotte Lustrumweek!

Donderdag – Paintbal
Met een zwaar hoofd, loden benen en een uur te laat zetten de Kortrijkse zonen koers richting het walenland om er een robbertje te gaan paintballen. Na de uitleg deelden we ons op in twee teams: de jongerejaars tegen de rest. Eerste ronde: dead match. Jongerejaars droogden vakkundig de rest af, tot twee maal toe. Volgende ronde: probeer het kamp van de tegenstanders te veroveren. Ondanks de sluipschutterskunsten van camper Munk ging de overwinning wederom naar de jongerejaars.

Danzel klaar voor oorlog
08
Derde ronde: capture the flag. Campers deden het in hun broek, nu geen mogelijkheid meer om achter een boom te schuilen. Er moest een vlag gevangen worden die op een open plaats op het slagveld lag. De rest had wat goed te maken, en besloot om de schachten voorop te laten lopen en dekking te geven. Goeie tactiek zo bleek, want deze veldslag was nog geen minuut bezig of de rest ging al de met de vlag lopen. De tweede manche van deze ronde was spannender. De vlag was omringd door schutters. Iedere heldhaftige poging om de vlag te veroveren eindigde in een kogelregen en meerdere blauwe plekken voor de waaghals. Toen er een tiental gesneuvelden waren slaagde Tsjeef erin om het grondgebied van de jongerejaars te veroveren en gaf zo een vrijgeleide om de vlag binnen te halen.

Laatste ronde: Deadmatch tot je kogels op zijn, wanneer je geraakt bent kan begeef je je naar basecamp waarna je gewoon weer kan aansluiten. Nu je meerdere levens hebt verdween de competitiedrang en steeg het aantal ‘friendly fires’ en was je nergens meer veilig. Vooral Gargamel en Vipke hadden hierin hun leute.

Ti nog nie gedaan wi, skachten tegen de muur! De schacht die dacht dat we echt al onze kogels hadden verdaan ging van de hemel naar de hel.
We hadden er ons deugd in

Lustrumweekend 28 februari – 1 maart 2015

Vrijdagavond – Balthazar (Kortrijk)
09 10 11

Zaterdagavond – Ambiorix (Leuven)
14 13 15 16 17 18 19 20 21
Hoogdag voor iedereen die een rood-wit-rood kloppend hart heeft. Oude petten, mannen verweven in de midlifecrisis, dertigers, studenten, Kortrijkse zonen die nog steeds klaarkomen bij de gedachte aan ’t is ’t onzent huppelden om acht uur naar het clubcafé: de Ambiorix.

Erevoorzitter Bart Devriese keek goedkeurend richting de tot de nok gevulde corona en zette het io vivat in.
De liederen worden jaar op jaar doorgegeven en sommige melodieën gaan verloren. Het was dan ook aan de studenten om hun oren goed te spitsen. Na een aarzelend begin werd de generatiekloof overbrugd en weergalmde een eensgezinde stem boven in de Ambiorix.
Studenten leerden constant bij deze avond: ook de befaamde piskaartjes behoefden nog enige uitleg door de Erevoorzitter. Een rijm verzinnen vooraleer je de toestemming had om naar het toilet te gaan. Deze vereiste werd door Zwin meermaals hilarisch ingelost, later de avond zagen we ook de verklaring van zijn veelvuldige toiletbezoeken..
Ondertussen verwelkoomden we Senior Seniorum Georges De Sutter v. Mowgli en na een woord van dank en lof voor onze club werd hij uitgenodigd aan de eretafel. Het getuigt van respect voor onze club dat hij deze avond wou bijwonen, terechte kneukel!
Dat de Kortrijkse trots van vader op zoon wordt doorgegeven was op deze avond erg duidelijk. Vier vader-zoon duo’s waren aanwezig. Elk van hen werd in de kan uitgenodigd om een ave confrater te doen. Ook mijn vader was aanwezig, neem maar van me aan dat dit een mooi moment is om met je vader te delen!

Antoine Van Eeckhout, senior 100 jaar moeder Kortrijkse, met zoon Mathieu v. Tsjeef en Maxim v. Nandern
12
Huidig senior, Lawrence Vandekerckhove v. Puste, nam het vervolg van de cantus voor zijn rekening. Op zijn beurt liet hij de oude garde kennismaken met dingen die in hun tijd minder gebruikelijk waren. Zo zette hij een estafette in, door sommigen werd zelf tornado gescandeerd maar dat werd door Puste begrijpelijk geweigerd.
De aanwezige erevoorzitters werden nog aan het woord gelaten, de eloquentie en wijsheid die we uit hun woorden konden onderscheiden tonen duidelijk aan dat zij de fundering zijn van de traditie en trots waarvoor deze club staat.

De cantus naderde zijn einde, traditioneel wordt dan de roldersklacht gezongen waaruit ik graag een fragment citeer dat mooi het samenkomen van de oud-leden en studenten beschrijft:
‘O vrij-studentheerlijkheid
waar zijt gij thans verzonden?
O keer nog eenmaal schone tijd
Zo vrij, zo ongebonden!
Ik zoek u langs mijn wegen weer
En vind u sporen nimmerweer!’
Het vat werd geledigd en de Kortrijkse zonen daalden de trappen af. Mingma zag wederom dat het goed was.

Zondag – Promotiezaal KULeuven
22 23 24 25 26 27
Zondagmorgen werden we om negen uur op de koffie verwacht in de Ambiorix. Het koffietje deed deugd, het zijn dan ook de beste van de oude markt! Bij voltallige aanwezigheid trok de menigte richting stadhuis waar een groepsfoto werd genomen

Hierna werden we ontvangen door rector Rik Torfs in de promotiezaal van de Universiteitshallen. Een eer die weinig studentenclubs te beurt valt. We kregen onze Erevoorzitter van Moeder Kortrijkse Bart Devriese, rector Rik Torfs en Vice Rector Marc Depaepe aan het woord. De Erevoorzitter benadrukte de stempel die Moeder Kortrijkse al 130 jaar drukt op het leuvense studentenleven en dankte nogmaals de erkenning die we ervoor krijgen door deze uitnodiging.
Rector Torfs verwoordde als volgt: ‘om de bron te vinden, moet je tegen de stroom ingaan’. Als je weet dat het clubvolk in Leuven –de laatste jaren wat minder- een minderheid vormt en dat de faculteitenverenigingen hun ledenaantallen een twintigvoud vormen van wat een studentenclub’s ledenaantal is, dan is dat geen misse uitspraak.
Marc Depaepe, Vice Rector en Rector van de Kulak, haalde de nauwe samenwerking tussen de Kulak en K.U Leuven aan. Hij wees ook op de enorme groei die de Kulak kent en in welke richting het nog wil doorgroeien. Door de inzet die hij toont in de Kulak waarvan vele leden van Moeder Kortrijkse de vruchten hebben geplukt kreeg hij, vergezeld met een oorkonde, een lint honoris causa uitgereikt door de Erevoorzitter.

Tijd dat het gedaan was!
28 29
De zitting werd gesloten door een receptie en al gauw ging het gezelschap dineren in de salon georges. Daar werd nog lekker gedineerd, wijn gedronken en cantusliederen gezongen onder begeleiding van piano. Overlevenden van deze zware week konden nog terecht in den Boule, waar er nog een vat klaarstond en straffe verhalen werden uitgewisseld.

30 31 32 33 34

Rest mij nog onze Senior Lawrence Vandekerckhove, Erevoorzitter Bart Devriese en Penningmeester Stefaan Verhamme te bedanken voor deze fantastiche week!

Ad multos annos!
’t Is ’t onzent!

Arthur D’hondt v. Cyril

1 thought on “Lustrum

  1. Straf verslag op maat van de gesmaakte evenementen… Bis repetita placent… Vale Moeder Kortrijkse!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *