Kalender

StellaArtois

Eerste semester

WEEK 1
– maandag: KIESCANTUS
– dinsdag: WERVING

WEEK 2
– dinsdag: OPENINGSCANTUS

WEEK 3
– maandag: DAGDISCO Van heinde en verre komt den Vlaamschen student zich nestelen in den Ambi, om zich minstens veertien uur aan een stuk de ziele uit het lijf te dansen en het weekgeld er volledig door te draaien!
– dinsdag: NACHT VAN DE DUUSD PINTEN: verbroedering met 2 Leuvense milfkes!
– woensdag: WVG-CANTUS: zoek uw geel-blauwe pulbotjes, en maak u klaar voor een gezonde portie bitterheid.

WEEK 4
– dinsdag: AVONDJE IP ‘T GEMAK

WEEK 5
– dinsdag: MARGI CAFEROLLINGE: met de B-ploeg, Moeder Izegemse

WEEK 6
– dinsdag: SCHACHTENKONVENT: ofte, bierkoning, een gevaarlijke balanceeroefening tussen menig pils, en de kennis over ons Moeder, uiteraard!

WEEK 7
– x tot x: DXXP

WEEK 8
– dinsdag: SCHACHTENACTIVITEIT: opdracht klinkt simpel: entertain uw commilitones, maar o wee als uw Senior em nie neirt!
– woensdag: RONDE VAN VRANKRIJK met de WVG: begin maar aan uw clenbuterol-, CERA-,EPO- en bloeddopingsessies!

WEEK 9
– dinsdag: PORRECANTUS: zoekt u een schoon vrouwmens, maar vergis u niet, delen zult ge!

WEEK 10
– dinsdag: CLUBAVOND: invulling nog niet helemaal duidelijk

WEEK 11
– dinsdag: KAAS- EN BIERAVOND: terugblik op het eerste semester, met een keeseken in de ene en een pittig biertjen in de andere hand!

5 thoughts on “Kalender

  1. Nieuwjaarscantus

    Na een dikke maand gezwoeg en gezweet,
    en eindelijk een skireis Kortrijkse zonen waardig,
    wast spel eindelijk weer hespe.
    YOLO, WAFA en andere hashtags vlogen in het rond,
    tot grote blijdschap van onze Zenior.
    Nonkel Mario begon al te saliveren bij de gedachte aan Bissegem,
    en de ogen van het olijkste duo dat Vlaanderen ooit gekend heeft
    fonkelden al waren het Poolsterren met de liters gratis bier in het vooruitzicht.
    Een schil contrast met de knikkende knieën, de helse nachtmerries en het meermaals bevuilde ondergoed van ons Moeders kizzigheid.

    Eenmaal de cantus was ingezet met het voor de gelegenheid ‘Io Yolo’
    en Ons Moeder Rechterhand zijn frustraties en gal omtrent sponsoring had uitgespogen,
    kon het echte werk beginnen, zo zou je denken.
    Voor ‘tschoonste der bjisten’ was echter niets minder waar,
    aangezien reeds al minstens 5 pils zich hadden vermengd met zijn bloed.
    In ware Icarus-stijl verbrandde hij zich snel aan zijn persoonlijk te hoge vlucht,
    en was de val des te pijnlijker.
    Halfweg cantus was de slachting dan ook volbracht en mocht pro-cantor Rennie invallen.
    In die tijd had CP zijn stunt van op skireis uit de doeken gedaan,
    en had Gilbert zijn kunstje van in La Tania, namelijk grappig wezen, al meermaals herhaald. Carote had toch ook al een woord of tien gezegd, en de nieweirds waren zowaar nog saaier geworden doorheen de examenperiode.

    Maar iedereen keek uiteraard uit naar de clash van de avond,
    een ware gala-avond voor het Leuvens bokspubliek.
    In de rechterhoek, hadden we Lunte, de blauwogige uitdager.
    In de linkerhoek, stond Kleenex, de huidige titelhouder.
    Lunte vs Kleenex dus, ofte Kaïn vs Abel.
    De reeds gehavende Benjamin opteerde echter voor de vredespijp,
    ondanks de opmerkelijke absentie van excuses vanwege de agressor, tevens de Nestor.

    De cantus liep zo stilletjes aan op zijn einde, en ondergetekende kan zich, betreffende dat einde, nog weinig voor de geest halen. Maar een laatste voetnoot mag en wil ik jullie niet ontnemen. De slachting der ‘tschwoonste der bjisten’ kreeg immers nog een geinig krulstaartje. De meest obese der Kortrijkse Zonen werd namelijk door een uiterst sympathiek wufder van Hollandia er op attent gemaakt dat onze teerbeminde maar tevens incapabele drinkebroeder zijn nestje had gemaakt in het portaal zijner gendarme, waar hij ook was ontdaan van zijn grootste trots, de schoonste kleuren te Leuven, in breed formaat dan nog wel.

    De Zonen die wel nog overeind stonden, ledigden het laatste vat al taphangend, waarin Blauwoogje uitblonk. De trappen van ons Huis der Verderf werden afgedaald, en Mingma zag dat het goed was. ‘T Is ’t onzent!

  2. CO-ACTIVITEIT APHRODITE

    Ter voorbereiding van de bitsige kiesstrijd en in de hoop een electorale voorsprong te bekomen, had Lunte het door velen als onmogelijk gewaande gebeuren toch weten te realiseren: ene mixer met zowaar een bende wufders!
    Het meest verontwaardigende aan deze opzienbarende verwezenlijking was dat
    het niet eens Vader D’Hoeve was, maar potjandorie de volgelingen der Griekse godin van de door velen zo tevergeefs gezochte Liefde: Aphrodite!
    Naar aloude goede gewoonte, had ieder der Kortrijkse Zonen, naar Senior’s wil en vraag, en wat later zou blijken, in schil contrast met de deernes, zich uitermate sterk ingeleefd in de thematiek der avond: den bush. Het decor van dit hele gebeuren: den Bierkelder!
    Na een behoorlijk ongemakkelijke welkomstgroet, staken beide Seniores van wal.
    En voor Carote werd het er niet aangenamer op, aangezien het idee van speed daten werd geopperd. Hij maakte dan maar van de nood een deugd en veinsde één van zijn ondertussen befaamde ‘kak-attacks’. Na deze beknopte introductie, werd de avond verder gezet in kleinere compartimenten die via één of ander ingenieus systeem doorheen de avond zouden uitbreiden. Sterk staaltje van die Senior van ons!
    Zo werd in de tweede ronde van dit geniale onovertroffen systeem, na de nooit eerder vertoonde originele ad-fundum-ronde, reeds het kaf van het koren gescheiden. Elk team stuurde zijn twee beste afgevaardigden, uiteraard één van elk gender, om gedurende 120 seconden zoveel mogelijk goudgele rakkers richting slokdarm te loodsen. Meneer Bokseur toonde zich hier samen met zijn wufder als de primus van de klas, al zou het ook meteen zijn enige wapenfeit van de avond worden.
    Na een eerste samensmelting werd de ongeziene ‘Mag ik u kussen?’-ronde opgevoerd, waarbij een combinatie van ongelimiteerde kloekmoedigheid en exuberante eloquentia vereist zijn, en waarin onze praktisch doofstomme Carote zowaar uitblonk en Nonkel Mario zich wederom van zijn meest subtiele kant liet aanschouwen met de woorden ‘zeh ki shild en vriend’ en traantjes bij de geadresseerde als gevolg.
    Er volgden nog enkele quizvragen en een tweede samensmelting, maar uiteindelijk werd het pleit beslecht met een grote estafette waarvan niemand zich nog zou mogen herinneren wie victorie kraaide. De clubavond liep op zijn einde, het signaal voor de ‘bjistuge maar vreemde’ Kortrijkse Zonen om zich te verspreiden in de Leuvense nacht!
    ’T Is ’t onzent!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *